Logo Emmy van Dantzig, interieurontwerper, (foto)stylist, journalist

beeld

spraak

Emmy van Dantzig over styling en interieur

Gedreven door Herman Herzberger

Apr 03, 2014

Was het in mijn vorige Blog Marcel Wanders die me heeft opgezweept, dan is het dit keer Herman Herzberger. Zo’n week of wat geleden vertrok ik met fotograaf Jansje Klazinga naar Delft om een zogenaamde diagoonwoning van Herman Herzberger te fotograferen. Het bescheiden woonblokje aan de Gebbenlaan is een prachtig voorbeeld van de manier waarop Herzberger zijn ideeën over architectuur in praktijk heeft gebracht. Voor Herzberger is architectuur er vooral voor ‘gewone’ mensen. Daarbij horen eenvoudige materialen, die ‘eerlijk’ worden toegepast. Zijn grote voorkeur voor grijze B2 betonblokken afgewisseld met houten – meestal zwart geverfde – kozijnen laat dit goed zien. Maar als ik eerlijk ben, moest ik toch erg wennen aan de kale betonblokken die op me afkwamen. Natuurlijk herken ik mezelf met mijn sobere tone of voice terug in dit interieur. Ik hóu van plain en puur! Toch had ik even tijd nodig om te zien wat zo mooi is aan een diagoonwoning . Maar, des te langer ik in huis was, des te meer waardering ik kreeg voor de puurheid en functionaliteit van Herzberger. Zeker met de bewoner om ons heen die hem aanbidt en mij voorzag van uitgebreide informatie over zijn grootmeester. De man was niet te stuiten. Het begon met een gedegen rondleiding door het huis waar elke hoek, nis, uitbouw naar inzicht van Herzberger werd verantwoord. Herzberger wisselt open en gesloten ruimtes harmonieus af wat een heel speelse ruimte oplevert.
Vol trots wees de man ons op een ladder die we moesten beklimmen om vervolgens in een niet meer dan twee bij twee groot vertrekje te komen waar slechts een fauteuil kan staan. Voor ons; de kleinste huiskamer ever. Van hieruit sta je wel in contact met de rest van het huis waardoor je dus het opgesloten gevoel dat je normaliter in zo’n kleine ruimte zou krijgen helemaal niet hebt. Tegelijkertijd kun je je hier heerlijk afzonderen. Het vanuit Herzbergers principe bedachte ‘onaffe’ woningontwerp stuitte mij in eerste instantie nogal tegen de borst. Maar voor de wijze waarop deze woning was afgebouwd kreeg ik enorme bewondering. De van lichtgrijze verf voorziene betonblokken werden naarmate ik langer in het huis rondliep steeds warmer. De gekaderde zwarte kozijnen steeds sympathieker, de ruimtes steeds spannender. Dit huis bewees hoe krachtig Herzbergers principe van ‘de gebruiker' bepaalt hoe de woning van binnen verder wordt afgebouwd, kan zijn.
Het individu van dit huis liet ons bij uitstek zien hoe hij graag leeft, en hoe ruimtelijk zijn huis is vorm gegeven want het betreft hier tenslotte helemaal niet zo’n groot oppervlak. En onze fotoshoot laat veertig jaar na dato nog zien hoe goed Herzberger in zijn opzet is geslaagd.