Logo Emmy van Dantzig, interieurontwerper, (foto)stylist, journalist

beeld

spraak

Emmy van Dantzig over styling en interieur

Terug van weggeweest

Nov 20, 2014

DDW en Kortrijk.

Ik ben er even uit geweest, dat bracht mij wederom veel fascinerends. Het begon bij de DDW in Eindhoven. Wat een talent herbergt het gebouw de Witte Dame. Het aantal design ontwerpers in spe, geeft mij als interieurontwerper een rijk gevoel. Eindeloos te mogen putten uit nieuwe vormen van ontworpen schoonheden. Jasser van Oort met zijn koningsstoel waarmee hij in hiërarchie de inzittenden positioneert ten opzichte van de rest. Goed in te zetten bij trainingen over leiderschap. Zijn idee is om ontwerpen aan te passen op ingetogenheid c.q. expressie.

En dan de Leaning Bench die qua eenvoud lijnrecht tegenover de voluptueuze fauteuil van Jasser staat. ‘Twee poten voor een bank moet genoeg zijn,” aldus Izabela Boloz. Met dit ontwerp heeft de designer, mits haar bank tegen de wand aanstaat, in de ruimste zin van het woord een stabiele bank ontworpen. Chapeau. Ik kan niet blijven benadrukken hoe mooi eenvoud kan zijn. En wat dat wel niet met een mens doet. De effort die van je wordt gevraagd bij het zitten op dit bankje... Ook wel Mindfulness genoemd; of gewoon lekker doelbewust zitten.

Een onopgemerkt Pareltje is Quodes. Ik leerde het merk kennen in Milaan en kwam het wederom tegen op de internationale design Biënnale in Kortrijk. Ontwerpen met een ziel, zo typeert Bert Por zijn collectie. Hoe langer ik naar zijn meubels kijk, hoe meer ik me achter deze typering kan scharen. Voor me zie ik eigentijds, subtiel van vorm ontworpen design door bijvoorbeeld een meester chef als Marcel Wanders. Een klein kastje met een la, in een prachtige kleur mintgroen, rank en sierlijk gemaakt, trekt mijn aandacht. Bijzonder zijn de ontwerpen in ieder geval.

Als ex-verlichtingsdeskundige wordt mijn aandacht ook altijd getrokken naar lampen. De seventiesachtige lamp hier op de foto vind ik zowel qua vorm en kleur een prachtig voorbeeld van hoe mooi je door kunt borduren op de vintage stijl die zijn weerga in de hedendaagsedesign wereld alweer sinds jaar en dag kent.

Mijn ogen vallen op een rechthoekig vlak dunne latjes hout waar een aantal latjes in een schuine lijn naar voren steken. Ze dienen als haak. Zonde van de kapstok is dat in geval van te veel jassen het object aan schoonheid verliest. Jullie kennen mijn visie inmiddels. Laat het meubelstuk schitteren en berg de jassen op in een kast. Less is more.

Stof van kwadraat kent iedereen en behoeft weinig uitleg. De drapering zoals je hem hier ziet, geeft een ultieme uitstraling aan de stof.

Dan passeren wij een stand, zo grotesk, zo overweldigend. Hier doet de natuur zijn werk. Een loei-strakke marmeren keuken eindigend in een blok marmer, om maar eens goed te laten zien waar het gladde steen uit voortkomt. Afgedekt met een houten snijplank. Robuust, stoer, en ruig zijn woorden die de lading van dit ontwerp goed dekken. Even verderop een servieskast in een uitgeholde boom. De ontwerpster moet ingesteld zijn op bijzondere ruimtes want een plafond dat de nok van een boom kan herbergen is niet wat je aantreft in het gemiddelde huis. Diep onder de indruk verlaat ik de stand. Goed om te merken wat interieur met me doet. Inmiddels ben ik weer thuis, en lekker aan de slag. Wonen is mijn ding, dat is zeker.